عشقت راهرگز بازگو نکن

                 عشقی که هرگزبرزبان نیاید

                          مثل نسیم ملایم ساکت ونامرئی می گذرد 

                                        وهمه چیز راسر راه خود تکان میدهد   

من عشقم رابه زبان آوردم

                     وقلبم رابرای او گشودم

                                  سرد و لرزان با ترسی مرگبار

                                                                            و او رفت ...

بعدهامسافری برسرراهش پیداشد

                       ساکت ونامرئی مثل باد

                                         واوعشق این مسافر راپذیرفت

                                                                نه هرگز عشقت را بازگو نکن   

سيب سرخي را به من بخشيد و رفت...

ساقه سبز دلم را چيد و رفت...

عاشقي هاي مرا باور نکرد...

عاقبت بر عشق من خنديد و رفت...

اشک در چشمان سردم حلقه زد...

بي مروت گريه هايم را ديد ورفت

   دلم تنگ است این شبها*
یقین دارم که می دانی*
صدای غربت من را*
از احساسم تو می خوانی*
شدم از درد و تنهایی*
گلی پژمرده و غمگین *
ببار ای ابر پاییزی *
که دردم را تو می دانی *